Niets is intiemer dan de stem. En toch lijkt die stem los te zitten van het lichaam waaruit ze voortkomt. Onze eigen stem horen we vervormd, terwijl de stemmen van anderen ons betoveren en in de war brengen. Een stem is nooit genoeg of net te veel. Ze bezweert en verleidt, ze zwiert van zoetgevooisd naar angstwekkend sirenengeluid. Ze is het acute nu, waarin zich opeens de afgrond van het verleden aftekent. Niets is unheimlicher dan de stem: een ongenaakbaar, onaanraakbaar Fremdkörper dat ons binnendringt en ons verlangen op hol doet slaan.
Muziek lijkt haar essentie te vinden in de stem. Waarom zouden we die stem dan temmen? Waarom houden we haar steeds in het gareel en dwingen we haar in het keurslijf van sublieme schoonheid?
Er ontsnapt altijd iets aan de stem, alsof ze zichzelf nooit volledig kan vastleggen. De stem is tegelijk bezwering en zwanenzang, leven en vergankelijkheid. Deze audiovisuele expo-installatie onderzoekt hoe dat precies werkt. Dagelijks vanaf 10:00 uur te bezoeken op het Domplein.
Concept: Graindelavoix, Björn Schmelzer, Margarida Garcia
Technische realisering: Pepijn Rozing
