Toekomst

2023: Neo / 25 aug - 3 sep

Al in de achttiende eeuw ontstond in Engeland een gothic revival, die zich snel over het continent verspreidde. Een eeuw later zouden neostijlen het culturele landschap, en dus ook de muziek, domineren. Neobarokke en neorenaissancestukken werden gecomponeerd als een eerbetoon aan het verleden. In Stravinsky’s Pulcinella reiken modernisme en neostijlen elkaar de hand. Dit leidt ons tot het – misschien pijnlijke – besef dat onze oude muziek van vandaag in feite een zoveelste versie is van neorenaissance, neobarok en zelfs neoromantiek. De geaccepteerde oudemuziekstijl van nu is immers de resultante van hedendaagse keuzes inzake uitvoering: een versie die past bij onze eigen smaak en tijd. Dit daagt uit om nieuwe manieren te bedenken om het repertoire te benaderen, terwijl we tegelijkertijd de enige mogelijke relatie tussen nu en verleden vieren: neo!

We concentreren ons op genres die zijn bedacht in een geest van revival, zoals de vroege Italiaanse opera. Voortbouwend op onze recente verkenningen binnen het historische theater moedigen we experimentele benaderingen met jonge artiesten aan. Declamatie is daarbij het startpunt voor expressie: trouw aan de bedoelingen van de historische voorbeelden, maar met de leefwereld van de jonge generatie van nu. Er is ruimte voor helden van de revivalbeweging zoals Landowska, Dolmetsch en Babitz. En we omarmen een taboeonderwerp binnen de klassieke muziek: de neomuziek van hedendaagse componisten die in oude stijlen componeren. Kunst of kitsch?

2024: Over the top / 23 aug - 1 sep

Kunsthistorici gebruiken de term maniërisme voor buitensporige stijlen die zich onderscheiden door kunstmatigheid, overdreven elegantie en voorliefde voor het bizarre. Het gaat dan met name over de uitloop van de hoogrenaissance, met figuren als de late Michelangelo en El Greco. In het gewone taalgebruik is de term uitgesproken pejoratief: maniërisme staat voor decadentie, oververzadiging en degeneratie.

Met dit festivalthema kijken we naar het onnatuurlijke, flamboyante en gestileerde in muziek. Centraal staat het begrip smaak en zijn veranderlijkheid: hoe worden de geaccepteerde modes van vandaag de slechte smaak van morgen? We zoomen in op de wereld van de ornamentiek – van ars subtilior tot florid style – en zijn tegendeel, de ‘naaimachinestijl’: het antibarokke ideaal van de vroege Nederlandse oudemuziekschool.

2025: Museumkunst! / 29 aug - 7 sep

Ondanks de oudemuziek-controverses, opgestookt door Richard Taruskin (Text and Act) en Lydia Goehr (The Imaginary Museum of Musical Works), gaat de oudemuziekbeweging nog steeds prat op haar relatie met een zeker idee van historische authenticiteit.

Opvallend is dat we daarbij gefixeerd zijn op esthetische details, terwijl we de functie van muziek compleet vergeten. Huismuziek – kamermuziek voor amateuruitvoeringen thuis of in tavernes – wordt op het concertpodium geplaatst, gespeeld door professionals. Religieuze muziek verhuist van de sacrale ruimte naar de concertzaal en verschuift van liturgische functionaliteit naar onbestemde zingeving. Oude muziek anno nu is, met andere woorden, functioneel anachronistisch. Ook als we Machauts Messe de Notre-Dame uitvoeren in een vroeggotische kerk, reduceren we het tot museumkunst.

Dit festival gaat deze lastige kwestie te lijf. Een belangrijke invalshoek is de ruimte waarin muziek werd en wordt geconsumeerd. Architectuur is essentieel bij het sturen van verwachtingen en gedrag van toehoorders. Daarom bevragen we concertvormen en -plekken, en experimenteren we met formats, ruimtes en vormen van interactie: binnen en buiten, intiem en grootschalig, historisch en modern. We betrekken het boeiende veld van de psycho-akoestiek in onze bevindingen.

 

Mogen we iets vragen?
Wat is de belangrijkste reden voor uw bezoek vandaag?




Antwoord is verplicht
Cookies

We helpen u ook online graag zo goed mogelijk en gebruiken daarvoor cookies. Stel ze hieronder in. Lees meer in onze privacyverklaring.

[2]
[1]
Welkom bij eMTV!
Wachtwoord vergeten
Wachtwoord vergeten
E-mail is verplicht!