William Byrd schrijft geen vrijblijvende muziek. Als katholiek componist aan het protestantse hof van Elisabeth I weet hij maar al te goed wat het betekent om gehoord te worden – of net niet. Zijn muziek weerspiegelt dit, in de manier waarop stemmen zich organiseren, in melodieën die beklijven zonder zich op te dringen en in een tekstbehandeling die niets aan het toeval overlaat.
Vijfmaal kun je tijdens dit festival de vocale muziek horen van een man die vaak wordt weggezet als ‘klavierspecialist’. Het is Engelse muziek uitgevoerd door Engelse ensembles, gevestigde waarden of rising stars. The Marian Consort bezoekt Byrd in de besloten sfeer van een clandestiene mis. Tenebrae Choir toont hem twee keer: ingetogen en emotioneel, maar ook publiek en ceremonieel. Publiekslieveling Stile Antico weeft Byrds leven en werk tot één verhaal. En The Lyons Mouth, vorig jaar nog te horen in de Fabulous Fringe, trekt de kaart van het experiment.
